มันผิดที่เราเป็นคนคิดมากเองรึป่าว

สวัสดีค่ะ ขอเล่าก่อนนะคะเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่งเมื่อก่อนเราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด กินข้าวด้วยกัน  เที่ยวด้วยกัน เราก็ใช้ชีวิตแบบเพื่อนสาวธรรมดาๆนี่แหละค่ะ แต่พอมาวันนึงนางมีแฟนแล้วหลังจากนั้นก็ไม่เจอหน้ากันอีกเลยค่ะ อยู่ๆเขาก็หายไปจากชีวิตเรา เขาไม่ได้ค่อยๆเจอเราแบบวันเว้นวันเจอนะคะ เขามีแฟนวันนี้ พรุ่งนี้เขาก็หายไปเลย เราเข้าใจนะคะว่าเขาก็ต้องมีชีวิตกับคนรักของเขา แต่เราก็แอบน้อยใจอยู่บ้างนะคะ บางทีก็รู้สึกเหงานิดหน่อย มันเป็นความรู้สึกที่ว่าเมื่อก่อนเราก็มีเพื่อนกินข้าวนะ มีเพื่อนเที่ยว แต่หลังๆมาก็เป็นเราที่ออกไปใช้ชีวิตตัวคนเดียว กินข้าวเองไม่ออกไปไหน จนถึงทุกวันนี้เรายังไม่เจอหน้าเพื่อนเลยค่ะ มันก็ผ่านมานานแล้ว แต่เราก็สลัดความเหงาในใจเราออกไปไม่ได้ซักที